Groningen, 10 maart 2011, In principe verdient elke journalist geld aan het leed van anderen. Zij schrijven immers nieuws. Nieuws is meestal negatief. Waarom? Omdat men dat wil lezen. Negatief nieuws boeit en positief nieuws niet. Moord, doodslag, verkrachting of de poliep op Frans Bauer zijn stembanden, we willen er alles over lezen. Ook CSG: verdient indirect geld aan leed. Tijdens onze rondleidingen in de binnenstad van Groningen wordt immers niet verteld welke bakker de lekkerste Groninger koek bakt of welke viskraam een prijs heeft gewonnen voor de lekkerste zoute haring. Misdaad intrigeert en interesseert een ieder.

In Nijbeets werd afgelopen zomer ontdekt dat de 25 jarige Sietske H. vier baby’s om het leven heeft gebracht en deze op zolder had verstopt. Een zeer trieste gebeurtenis dat ook diepe indruk heeft gemaakt op de hechte Nijbeetster gemeenschap. Het is een ongeschreven regel in de mainstream-media dat daders van misdrijven niet met hun volledige naam in de pers worden genoemd. De reden hiervoor is bescherming van de privacy van de dader(s) en zijn of haar omgeving.

Op internet is schijnbaar alles anders. Hier komt het vaker voor dat volledige namen worden genoemd. Internet en privacy, het blijft klaarblijkelijk water en vuur. Terug naar Nijbeets: Toen op verschillende websites ook de achternaam van Sietske bekend werd heeft Bas Wieleman, Online marketeer (SEO/SEA) met technische kennis (webdevelopment), gelijk de domeinnaam met de voor- en achternaam van Sietske H. geregistreerd. Op zijn website worden tegenwoordig automatisch Twitterberichten gepubliceerd met tweets over deze schrijnende zaak.

Als je zijn website bezoekt krijgt men de indruk dat een schijnbaar minderjarig meisje (@SietskeH) de dader is. Wie de website heeft bekeken zal tot de conclusie komen dat deze website geen enkel informatief karakter heeft en alleen is gebouwd om geld te verdienen. Immers, iemand die in Google zoekt op de volledige naam van Sietske H. komt ongetwijfeld deze website vol met advertenties in de zoekresultaten tegen. Is dit immoreel gedrag? Mag dit juridisch gezien? Waar ligt de grens van wat wel en niet kan op internet? Of Is dit gewoon het werk van een slimme student?

Nog niet zo lang geleden opperde de Groninger rechtbankverslaggever Chris Klomp op zijn weblog de volgende woorden: “Ik heb er wel eens aan gedacht om crime-walks te organiseren. Gewoon een uurtje met mij als gids door de tragische kant van Groningen. Het is maar een idee.”

Een trouwe lezer van zijn weblog en eigenaar van een evenementenbureau uit Leek las dit en nam gelijk contact met hem op. Hij liep al jaren met een soortgelijk idee rond en beiden spraken af om eens met elkaar af te spreken. Na dit gesprek waren ze er al snel uit en Crime Scene Groningen was geboren.

Momenteel wordt de laatste hand gelegd aan de website. Ook de laatste organisatorische puntjes worden op de spreekwoordelijke i gezet maar dan kunnen we ook echt starten. Wij hopen dan ook in een behoefte te voorzien en iedereen op een leuke en ongedwongen manier kennis te laten maken met de duistere kant van Groningen. wij hebben er in ieder geval enorm veel zin in.

Paul van Essen,
Events Groep B.V.